Atomium

Het Atomium staat op de Heizelvlakte in het noordelijke deel van Brussel, in de wijk Laken. Het is een landmark gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel, ontworpen door ingenieur André Waterkeyn, en symboliseert het optimistische geloof in wetenschappelijke vooruitgang van die tijd. Het bouwwerk stelt een ijzerkristal voor, 165 miljard keer vergroot: negen bollen met een diameter van ongeveer 18 meter symboliseren de negen ijzeratomen in een kristalrooster, verbonden door stalen buizen in een enorme kubische structuur, waarbij de hoogste bol ongeveer 102 meter boven de grond uitsteekt. Oorspronkelijk waren de bollen bedekt met aluminiumplaten, maar tijdens een renovatie van 2004 tot 2006 kregen ze een roestvrijstalen omhulsel dat in de zon glinstert. Dit tijdelijke paviljoen, oorspronkelijk ontworpen voor een levensduur van slechts zes maanden, werd vanwege zijn populariteit behouden en is nu een van de meest herkenbare symbolen van Brussel en België. Bezoekers kunnen met een snelle lift in de centrale buis in ongeveer twintig seconden naar het uitkijkplatform in de topbol gaan. Bij helder weer zijn de skyline van Brussel, de Nationale Basiliek van het Heilig Hart in Koekelberg en het Mini-Europa park aan de voet duidelijk zichtbaar. Vervolgens kunnen bezoekers via roltrappen in schuine buizen tussen de bollen bewegen: de onderste bol herbergt een permanente tentoonstelling over de Wereldtentoonstelling van 1958, andere open bolen presenteren wisselende exposities over kunst en design, en er is een workshopbol voor activiteiten voor kinderen. Vanwege veiligheidsredenen zijn de drie buitenste bollen aan de bovenkant, die geen verticale ondersteuning hebben, niet toegankelijk voor reizigers, dus niet alle negen bollen kunnen worden bezocht. In de topbol bevindt zich ook een restaurant met uitzicht, waar gasten op ongeveer honderd meter hoogte kunnen genieten van een maaltijd met panoramisch uitzicht. 's Nachts verlichten lichtbanden op het oppervlak van de bollen langs de meridianen en knipperen afwisselend, als elektronen die om een kern draaien, wat een unieke stalen silhouet toevoegt aan de nachtelijke skyline van Brussel.