Activiteiten in Sesimbra

Nr. 3 van Beste dingen om te doen in Portugal

Jerónimos Monastery

Het Hiëronymietenklooster ligt in de wijk Belém in Lissabon. Dit imposante gebouw is een meesterwerk van de Portugese manuelijnse architectuur en een van de opvallendste herkenningspunten van de wijk. De bouw van het klooster begon in 1501 op bevel van koning Emanuel I, ter herdenking van Vasco da Gama's ontdekking van de zeeweg naar India, en het bouwproces duurde bijna honderd jaar. In 1983 werden het klooster en de nabijgelegen Torre de Belém samen door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst. De buitenmuur van het klooster is bedekt met prachtig beeldhouwwerk, waarop levendige voorstellingen te zien zijn van Maria met het Christuskind in haar armen, beweeglijke engelen en andere figuren. De zuidelijke poort is bijzonder prachtig, wel twee verdiepingen hoog, en bovenop zijn talloze fijne reliëfs aangebracht. Op de zwikken is het wapen van Manuel I te zien, en de reliëfs boven de boog beeldhouwen de scène uit waarin de heilige Hiëronymus een doorn uit de poot van een leeuw trekt en in de woestijn boete doet. De hoofdingang is weliswaar minder prachtig dan de zuidelijke poort, maar heeft toch een eigen karakter: boven de boog is de geboorte van Jezus uitgebeeld, en aan weerszijden van de deur staan knielende beelden van Manuel I en koningin Maria van Aragón, met aan beide zijden de beschermheiligen Hiëronymus en Johannes de Doper. Bij het betreden van de Santa Maria-kerk in het klooster valt het hoge gewelf van de gotische hal op, een ruime en sobere ruimte. Het altaar aan het einde van de zijbeuk is versierd met goud- en groensnijwerk; op een van de altaren staat een beeld van de heilige Hiëronymus van rood geglazuurd porselein. In de kerk liggen de zeevaarder Da Gama en de Portugese dichter Camões begraven; het epische werk van Camões is een uitmuntend voorbeeld van de Portugese literatuur uit de renaissance. Het gewelf van het dwarsschip wordt door geen enkele zuil ondersteund; de enorme zuilloze ruimte wekt de indruk dat het dak in de lucht zweeft en is een gedurfde prestatie van de renaissance-bouwkunst. De kloostergang van het klooster is ook de moeite van het bewonderen waard; de verfijnde bogen en beeldhouwwerken staan vol maritieme motieven en Manuelijnse symbolen. Vanaf de galerij op de eerste verdieping heb je uitzicht over de binnenplaats, dus het loont de moeite hier even stil te staan. Omdat de ruimte voor het klooster beperkt is, is het lastig een panoramafoto te maken, maar de gebeeldhouwde details op de buitenmuur zijn ruim voldoende om lang bij stil te staan en van te genieten.

2026 Europa 50 - Nacht attracties

São Jorge Castle

Het Castelo de São Jorge is een van de oudste gebouwen van Lissabon en een van de belangrijkste historische monumenten en toeristische attracties van de stad. Het kasteel is gebouwd op een hoog punt in de wijk Alfama en was een fort toen de Moren in de middeleeuwen Lissabon bezetten. Omdat het op een uitzonderlijk hoge heuvel ligt, is het vanuit bijna elke hoek van Lissabon te zien. Het kasteel was oorspronkelijk eigendom van de vroegere Visigoten. Na de invasie van de Moren werd het op grote schaal uitgebreid en de stadsmuren maken een indrukwekkende indruk. Hier kan men de bouwkunst van de stad beter bewonderen, of het nu gaat om het futuristische kasteel en de hangbrug van Alfama tot aan de verre binnenstad, of de openluchtrunie van de Carmokerk in de stad, alles is in één oogopslag te zien.  Nationaal Monument De site bestaat uit een kasteel, de ruïnes van het paleis Alcáçova, het Wapenplein, een ruim uitkijkplatform met uitzicht over de hele stad, een museumgedeelte, een archeologisch gedeelte, diverse tuingedeelten en de stadsmuren. Het monument beslaat een oppervlakte van ongeveer 4 hectare en wordt omringd door een reeks enorme muren en stadsmuren, waarvan een deel van het traject gedeeltelijk samenvalt met de grens van het oude kasteel van Lissabon. Ruimte en landschap Vroeger stonden er geen bomen, noch binnen noch buiten de stadsmuren; en zelfs als die er waren, was het aantal lang niet zo groot als nu. In de tijd dat het kasteel nog slechts een te veroveren vesting was, was het volstrekt onaanvaardbaar om de vijand gereedschap te verschaffen waarmee hij kon klimmen of zelfs brand kon stichten, en zo hun belegering te vergemakkelijken. De kasteeltuin werd in de jaren vijftig van de vorige eeuw aangelegd en is een van de vroegste landschapsarchitectonische werken van Portugal. De ontwerper, architect Gonçalo Ribeiro Telles, bedacht deze tuin precies op het moment dat het kasteel definitief een einde maakte aan zijn militaire functie, enerzijds om recht te doen aan dit historische monument, anderzijds om bezoekers een recreatiegebied te bieden met een zeer hoog comfortniveau.

Arrabida Natural Park

2026 Wereldwijd 100 - Beste dingen om te doen

Belém Tower

De Belémtoren is een klassiek landmark van de haven van Portugal en een symbool van Lissabon. Het heeft talloze schepen zien vertrekken en terugkeren tijdens de tijd van de grote ontdekkingsreizen, getuige van afscheid en hereniging. Dit verdedigingswerk werd in opdracht van koning Manuel I ontworpen door de militaire architect Francisco de Arruda en gebouwd tussen 1514 en 1520. Het diende zowel als fort bij de riviermonding als als ceremoniële poort voor ontdekkingsreizigers die vertrokken of terugkeerden van expedities. Oorspronkelijk gelegen op een rots in de rivier, is het nu verbonden met het vasteland door de uitbreiding van de oevers. De toren en de onregelmatige zeshoekige vestingmuur zijn opgetrokken uit witachtige kalksteen uit Lissabon en zijn een meesterwerk van de Manuelstijl: stenen touwen omwinden de toren, met verspreide reliëfs van knopen, kruisen van de Orde van Christus, armillairsferen en flora en fauna. Een opvallend detail is de stenen neushoorn op de basis van een hoektoren, gebaseerd op de neushoorn die in 1515 via de nieuwe zeeroute uit India naar Lissabon kwam en later aan de paus werd geschonken, en die door Dürers gravure beroemd werd in Europa. In de daaropvolgende eeuwen diende het gebouw achtereenvolgens als douanekantoor, gevangenis, telegraafstation en vuurtoren. In 1983 werd het samen met het nabijgelegen Hiëronymusklooster opgenomen in de UNESCO Werelderfgoedlijst. De stenen neushoorn op de basis is bijzonder opvallend en werd gemaakt om de prestaties van Portugese ontdekkingsreizigers te vieren. Bij zonsondergang heeft de Belémtoren een speciale charme, en een wandeling langs de haven met een briesje is een heerlijke ervaring. barrière Na het oversteken van de hangbrug en het passeren van de hoofdingang komt u bij de vesting van de Belémtoren. In de muur zijn in totaal 16 kanonposities aangebracht voor het plaatsen van kanonnen ter verdediging. Midden op het dak bevindt zich een gotisch rechthoekig dakraam, dat dienst doet als ventilatieopening voor de vesting, zodat de rook van kanonschoten snel kan verdwijnen. Onder de vloer van de vesting bevinden zich enkele opslagruimtes, waarvan de grootste bereikbaar is via een trap aan de noordzijde. Platform Aan de rechterkant van de hoofdingang van de Belémtoren leidt een steile trap naar het platform bovenop de vestingmuur. Het platform heeft een veelhoekige vorm met op elke hoek een wachthuisje, voorzien van uitkijkramen en een peperbusvormig dak. In het midden van het platform staat een balustrade die het binnenplein omsluit, met aan de zuidkant een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van de Overwinning. Vanaf het platform van de vestingmuur kun je de zuidgevel van de Belémtoren van dichtbij bewonderen, waar de balkons en balustrades rijkelijk versierd zijn met stenen beeldhouwwerk. Het meest opvallend is het stenen wapenschild van koning Manuel I, versierd met levendige bloem- en bladmotieven. top van de toren Volg de trap aan de rechterkant van het platform omhoog om het binnenste van de Belém-toren te betreden. Via de wenteltrap kun je het platform op de top van de toren bereiken, waar je een prachtig uitzicht hebt over de haven van Lissabon.: De Taag, het Hiëronymietenklooster, het Monument van de Ontdekkingen, het Christusbeeld aan de overkant, de 25 Aprilbrug en meer zijn allemaal in één oogopslag te zien. De af en toe voorbijdrijvende zeilbootjes op zee vormen ook een prachtig tafereel.Het is erg winderig op het platform bovenop de Belém-toren, let op dat u zich tegen de wind beschermt en warm blijft.

Nr. 2 van Nacht attracties in Portugal

Alfama

Nr. 12 van Beste dingen om te doen in Portugal

Monument to the Discoveries

Het Nautisch Monument, ook bekend als het Grote Ontdekkingsmonument, staat sinds zijn inhuldiging in 1960 naast het Keizerplein. Zijn mooie en rechte houding en moderne ontwerp hebben het ook gemaakt tot een van de nieuwe bezienswaardigheden van Lissabon. Het monument is gebouwd ter herdenking van de 500ste sterfdag van Don Alfonso Henry, de "Prins van de Navigatie". Vanaf een afstand lijkt de stevige basis van het monument een witte stenen zeilboot te hebben die over de golven vaart, wat zeer fantasierijk is. In de details zijn de delicate stenen beelden van figuren op de basis verfijnd en kunnen ze worden omschreven als meesterwerken. Het monument is gegraveerd met standbeelden van Henry, da Gama en 80 andere zeelieden. Aan beide zijden staan enkele navigators die hen vergezelden, evenals beroemde generaals, missionarissen en wetenschappers uit de Portugese geschiedenis. Achter het monument staat een groot kruis dat religieuze overtuigingen symboliseert. Het monument is 52 meter hoog en heeft 7 verdiepingen binnenin. Er zijn kamers met verschillende functies. Bezoekers kunnen hier niet alleen tentoonstellingen over de maritieme geschiedenis van Lissabon bekijken, maar ook naar een hoog punt klimmen om uit te kijken over de omliggende pleinen en de haven.

Nr. 1 van Beste dingen om te doen in Portugal

Pena Park

Het Pena-park is een uitgestrekt koninklijk bos- en berglandschap dat het Pena-paleis omarmt en zich hoog op de Serra de Sintra uitstrekt. Het werd halverwege de negentiende eeuw gelijktijdig met het paleis aangelegd door de Portugese koning Ferdinand II en beslaat meer dan tweehonderd hectare met glooiende hellingen en diepe, schaduwrijke bossen. Binnen het park kronkelen talloze paden als een doolhof en verbinden stenen bruggen, rotsspelonken, fonteinen en met bloemen begroeide prieeltjes met elkaar; samen met de wolken en nevel die vaak in de bergen hangen, waan je je bij een wandeling door het park haast in een sprookjesbos. Kijk je vanaf de zijkant van het paleis naar beneden, dan bedekt het groen als een zee de hele berghelling, en vormen de rood-gele torens van het paleis precies het middelpunt van dat tafereel. Het park ademt een uitgesproken romantische sfeer: de koning liet destijds bomen van verre continenten aanvoeren, en Noord-Amerikaanse sequoia's, Chinese ginkgo's, Japanse ceders, magnolia's en meer zijn hier allemaal te vinden. In het dal dat "Varenhof van de Koningin" heet, groeien langs de beek uitgestrekte bossen boomvarens uit Australië en Nieuw-Zeeland, weelderig en dichtbegroeid. Op de grote en kleine meren in het meerdal staan eendenhuizen in de vorm van kastelen, waarvan er één is nagebootst naar het Moorse kasteel; in het bos staat een ridderfiguur, het "Krijgersbeeld", van de hand van beeldhouwer Rusconi; en aan de westkant van het park ligt het "Huisje van de Gravin", een Zwitsers bergchalet waarvan de buitenmuren houtnerftekeningen dragen en met kurk zijn versierd, omringd door camelia's en rododendrons en geflankeerd door reusachtige granietblokken — een rustverblijf dat de koning liet bouwen voor zijn tweede echtgenote, die van oorsprong operazangeres was. Tips voor een bezoek: het park is groot, er zijn veel hellingen en de zijpaden zijn talrijk en dicht vertakt, dus draag comfortabele schoenen en trek een ruime halve dag uit om rustig rond te wandelen; haast je niet alleen heen en terug naar het paleis, maar volg de paden dieper het bos in — het meerdal, het varenhof en het Huisje van de Gravin zijn vaak rustiger en de moeite van het verkennen waard, en ook geschikt voor foto's; in de winter, wanneer de camelia's bloeien, is het park bijzonder kleurrijk.

Nr. 1 van Nacht attracties in Portugal

National Palace of Pena

Het Pena-paleis was een buitenverblijf van de koning; met zijn opvallende, wonderlijke en ietwat gekunstelde verschijning lijkt het wel een sprookjeskasteel. Het paleis zelf is een allegaartje van uiteenlopende bouwstijlen, met elementen van de gotiek, de renaissance, de Moorse stijl en de manuelstijl (de bouwstijl uit de regeerperiode van de Portugese koning Emanuel I), en het is het levenswerk van Ferdinand van Saksen-Coburg en Gotha, de echtgenoot van de Portugese koningin Maria II in de negentiende eeuw. Het is niet alleen een nationaal monument van Portugal, maar ook een van de zeven wonderen van Portugal; het ligt op de top van een heuvel in de parochie São Pedro de Penaferrim in de gemeente Sintra, nabij Lissabon, en is bij helder weer duidelijk zichtbaar vanuit de stad Lissabon. In 1995 werd het als onderdeel van het cultuurlandschap van Sintra opgenomen op de Werelderfgoedlijst. Tegenwoordig wordt het vaak gebruikt voor staatsaangelegenheden van de Portugese president en andere regeringsfunctionarissen. In de middeleeuwen stond hier slechts een kleine kapel gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw. In 1493 kwamen koning Johan II en zijn echtgenote hier op bezoek, en zijn opvolger Emanuel I liet er een klooster bouwen, dat na de aardbeving van Lissabon in 1755 in puin kwam te liggen; Ferdinand II kocht de ruïne en de omliggende berggrond, vroeg de Duitse ingenieur Eschwege om het ontwerp en verenigde gotische, manuelstijl-, Moorse en renaissance-elementen in één geheel. De bouw begon in 1842 en was rond 1854 voltooid; het paleis geldt als een van de hoogtepunten van de Europese romantische paleisarchitectuur.

Nr. 1 van Beste dingen om te doen in District Setúbal

Sanctuary of Christ the King

Nr. 16 van Beste dingen om te doen in Portugal

Lisbon Cathedral

De kathedraal van Lissabon werd gebouwd tijdens de regering van koning Afonso Henriques, na de verovering van Lissabon op de Moren. Men gelooft dat de bouw van de kathedraal begon in 1147. Na de verovering van Lissabon door de eerste koning van Portugal en de ridders van de Tweede Kruistocht, werd het bisdom Lissabon gereorganiseerd. Een Engelse kruisvaarder genaamd Gilbert de Hastings werd benoemd tot bisschop, waarmee de bouw van de kathedraal van start ging, en deze werd voltooid in het begin van de 13e eeuw. Dit romaanse gebouw, ontworpen door meester Roberto, heeft een Latijns kruisplan met drie beuken, een triforium boven de zijbeuken, een uitstekend transept en een driedelige apsis, met veel overeenkomsten met de oude kathedraal van Coimbra die enkele jaren eerder was gebouwd. Echter, door de eeuwen heen heeft de kathedraal vele verbouwingen ondergaan: sommige om te voldoen aan de behoeften en trends van verschillende tijdperken, andere vanwege de talloze rampen die Lissabon troffen. Zo werd de gotische kloostergang gebouwd tijdens de regering van koning Dinis (1261-1325), met als bijzonderheid dat deze zich aan de achterzijde van de kerk bevindt. Het hoogkoor en de omgang werden in opdracht van koning Afonso IV (1325-1357) gebouwd om pelgrims te ontvangen die de relikwieën van Sint-Vincentius kwamen vereren, en om zijn pantheon te vestigen. Het is de enige gotische kathedraalomgang in Portugal, voltooid tijdens de regering van koning João I (1357-1433). Twee eeuwen later, in 1649, werd een nieuwe sacristie in maniëristische stijl gebouwd. De grote aardbeving van Lissabon in 1755 verwoestte een deel van de gebouwen. De gotische altaarruimte, de sacramentskapel, het dak van het schip, de zuidelijke geveltoren en de lantaarntoren stortten allemaal in. Tussen 1761 en 1785 werd de sacramentskapel herbouwd. De zuidelijke toren, het dak van het schip en het nieuwe altaar werden voltooid door architect Reinaldo dos Santos tussen 1769 en 1771. In het begin van de 20e eeuw onderging de kathedraal van Lissabon een revivalistische restauratie, waarbij enkele barokke toevoegingen werden verwijderd. Augusto Fuschini en António do Couto Abreu ontwierpen vervolgens een nieuwe kerk op basis van de bestaande middeleeuwse structuur. Fuschini herbouwde de gewelven, repareerde en heropende de ramen en voegde kantelen toe aan de top van het gebouw. Onder leiding van António do Couto Abreu werden de gewelven van het centrale schip herbouwd, de gevel gerestaureerd en het roosvenster opnieuw gemaakt, naast andere wijzigingen die het gebouw zijn huidige neoromaanse uiterlijk gaven. Sinds het in 1910 als nationaal monument werd aangewezen, werd het in 1940 tijdens het nieuwe staatsregime plechtig heropend. Zeven jaar later werd hier de 800ste verjaardag van de herovering van Lissabon op de Moren en de 300ste verjaardag van de onafhankelijkheid van Lissabon gevierd. Tegenwoordig is het een van de landmarks van Lissabon en een van de belangrijkste monumenten van de stad: een plek met enorme historische, architectonische, religieuze en spirituele waarde, die het verdient om diepgaand te worden verkend, een plek waar geloof en geschiedenis samenkomen.