Met het niet-materiële erfgoed van de Tujia, het geweven brokaat "Xilankapu", als narratieve draad, verbindt het zang en dans de duizendjarige epische verhalen van de oorsprong, migratie en culturele erfenis van de Tujia.
De dans omvat traditionele Tujia-dansen zoals de handzwaaidans en de koperen belletjesdans, die zowel krachtig als sierlijk zijn, met bewegingen vol levenskracht en etnische spanning.
Bij de opening nodigen de 'A Ge' en 'Yao Mei' (broers en zussen) je uit voor de 'Baishou'-dans, waardoor de afstand tussen podium en publiek wordt verbroken en je snel wordt ondergedompeld in de Tujia-sfeer.